Forum

"Voor de één is er te veel leuks, voor de ander is er juist niets dat er echt uitspringt." Deze schijnbare tegenstelling is voor mij best toepasselijk. Ik worstel nog steeds met een keuze maken uit allerlei geschikt ogende studies. Op de volgende vraag zou ik haast stout geneigd zijn 'niet' te antwoorden "ik ben wel benieuwd hoe jullie daar mee om zijn gegaan." maar dat was wat te kort door de bocht :p
Ik merk dat veel studies mij in eerste instantie interessant lijken. Ik ben of een pessimist of faalangstig (of combinatie: lees teleurstelling) of ik kijk niet goed genoeg maar elke keer als mij wat voorbij komt krijg ik na een poos een vervelend beeld nadat ik goed over zo'n studie bezig nadenk. Ik zie mezelf alle dingen doen die me mogelijk kunnen vervelen, niet interesseren etc. Voorbeeld: Het leek me echt geweldig om gebouwen te ontwerpen, architect enzo. Ik neem zie vooral de positieve dingen in zo'n fase, hoe ga ik het er uit laten zien etc. later merk ik op dat het werk 95% rekenwerk / constructies etc. is en valt zoiets af (niets voor mij, dagelijks verplicht rekenwerk). Verzin nog een paar willekeurige negatieve aspecten van wat rooskleurige voorstellingen voor de volgende beroepskeuze's / studies: Maatschappelijk werk, Bouwkunde, Wijsbegeerte, Marine, Journalistiek, Verkoper/ Winkelmedewerker. Om te bekennen: De laatste lijkt me op het eerste gezicht, en na het afwegen van eventuele nadelen, het minst interresant. Het is het punt waarop ik nu sta, ik overweeg nu de studie Humanistiek (http://www.uvh.nl/defaultuvh.asp?oId=377&oChapter=1&hId=sub02010). Het mooie van zo'n studie als deze lijkt me een betere reflectie te krijgen op mijn eigen denkbeelden en niet op de laatste plaats datzelfde te doen voor anderen.
Ik vind het moeilijk, ik heb al een beeld van dingen die ik waarschijnlijk ga doen bij een studie als deze die me niet zou kunnen bevallen. Ik zie het maken van een keuze voor een studie of beroepskeuze ook niet als een zekere wetenschap maar als een gefundeerde gok. Met gokken is de optimale kans afwachten vaak de beste, de optimale kans voor mij komt zodra ik lang genoeg heb gedacht over dit soort minpunten en overwegend positief ben, niet de (bij mij extreem wisselende) uitkomst van een zeker wetenschappelijke beroepstest.

grtz

Ik heb afgelopen week de application letter voor Utrechts University College van de bus gedaan, maar soms twijfel ik nog of ik er misschien niet beter aan doe een specialistische bacheloropleiding te gaan volgen.
De vraag is dan echter: welke?
Ik ben nogal breed geïnteresseerd, uit studiekeuzetests rolde bij mij literatuurwetenschappen, maar filosofie, geschiedenis of sociologie vind ik net zo interessant.
Het nadeel van een 'reguliere' opleiding vind het niveau en de mensen op dat niveau. Toen ik op het vwo kwam was ik nogal teleurgesteld over de mensen die ik daar aantrof: ik wil een teleurstelling op het wo voorkomen.
Eigenlijk is dat ook mijn belangrijkste motivatie voor University College te kiezen: ik hoop gewoon dat ik daar meer mensen zoals ik zal aantreffen.

Ja, dat zou een nadeel van een breed programma kunnen zijn: zo breed dat je eigenlijk nergens of nauwelijks de diepte in gaat.

Voor mij is de studiekeuze ook best lastig. Ik ben nu eerstejaarsstudente latinistiek, maar heb er zo weinig te doen dat ik vrij teleurgesteld ben geraakt. Het lijkt wel een sabbatical. Als het je makkelijk af gaat, ben je bijna voortdurend vrij, en ondanks dat ik veel naast mijn studie doe, vind ik het toch zonde: op de universiteit wordt veel meer aangeboden dan dit.
In september ga ik een tweede studie ernaast doen, waarop ik me in principe verheug. Maar ik twijfel sterk tussen Nederlands en filosofie. Eigenlijk vind ik ze allebei te interessant! Wat 'neminem' zegt, herken ik wel. Maar ik hoop juist wel, in een academisch veld terecht te komen, nl. van taalkundigen. Een professor bij ons zei dat je je wel *moest* beperken, om 1 (aspect van een) vakgebied door en door te leren kennen. Dat 'breedte altijd ten koste van diepgang' zou gaan. Het is pijnlijk, maar waar, lijkt mij. Er moet een keuze gemaakt worden, en dat betekent dat andere dingen althans voorlopig moeten blijven liggen...
Groetjes.
PS: als ik besloten heb, laat ik het wel weten

Zelf heb ik ook verkeerd gekozen de eerste keer.

Ik ben op de middelbare van het vwo naar de havo gevallen omwille van allerlei persoonlijke problemen. Het resultaat waren uiteindelijk dat er zonder al te veel moeite gewoon negens en tienen stonden.

Daarna was het voor mij al een enorm probleem om een keuze te maken uit de studies op het HBO, maar het werd uiteindelijk de automatiserings/elektra tak van de werktuigbouwkunde.

Een compleet verkeer de keuze blijkt achteraf. Ik kan namelijk enorm goed rekenen maar ik heb op een vrij harde manier ontdekt dat ik er echt niet gelukkig van word. Daarnaast was ook dat jaar voor mij persoonlijk nogeens enorm zwaar (pfeiffer, ouders in scheiding enz) en ook daardoor ben ik flink veranderd.

Ik heb daarin ineens ontdekt dat ik beter gewoon hard aan het programmeren kan zijn zonder al het achtergrondgereken aan het elektronische deel en in plaats van het brede beeld van beiden zonder echte diepgang beter iets kan gaan doen met echte diepgang.

Dus de volgende stap word waarschijnlijk Informatica aan de UU, maar ik ben eigenlijk nog steeds vol op aan het rondkijken. En natuurlijk doe ik in een tussenjaar dat ik daarvoor uitgetrokken heb niet niks, maar blijf ik gewoon bezig met zaken die me interesseren, vrijwilligerswerk en weet ik veel wat nog meer....

De mazzel die ik daarentegen heb is dat ik geen stappen achteruit doe of stil sta.
Ik heb nog steeds de mogelijkheid om langzaam aan omhoog te werken....

Uh wat dacht je van ga eerst eens bedenken in welke richting je jezelf over een aantal jaar wel ziet werken en dan eens gericht zoeken naar een studie, ik vond ook van alles leuk maar als je al die dingen gaat bekijken dan kom je gewoon niet verder... Wat ik bij jou zie staan is zo uiteenlopend, ik zou dus eerst s kijken welke richting globaal het beste bij je past voordat je een specifieke studie of zelfs een universiteit gaat uitzoeken...

Ik denk niet dat het leger noodzakelijkerwijs plat is, maar je moet (vind ik!) er echt wel okee mee zijn dat je deel uitmaakt van een "wapen". Je moet echt niet te hard na gaan denken over waarom iemand nou je vijand is ofzo. Ik spreek uit ervaring, ik heb drie maanden officiersopleiding bij de marine gevolgd en ben ermee gestopt. Jaargenoten en stafleden hebben mij zelfs gezegd dat ze zich afvroegen of ik niet "te slim" was, en meenden dat ik veel meer zou kunnen bereiken in de civiele wereld.
Ik ben het eigenlijk helemaal niet met Bad Religion eens omdat ik zelf ook heel veel dingen de moeite waard vind, maar ik specialiseer me niet graag. Ik vermoed dat UCU best wel een goede keuze is om meerdere dingen te doen die je interesseren, maar tegelijkertijd: dit kan ook op "normale" universiteiten. Ik studeer aan de UvA, en ik kan alle vakken bijshoppen die ik maar wil, ik kan zelfs zelf een programma samenstellen als ik wil, zolang het maar aansluiting biedt tot een major en het goed kan verantwoorden tegen de examencommissie van mijn studie.
Voor al die dingen die je noemt lijkt het me in ieder geval de moeite waard open dagen te bezoeken! Denk daar niet te makkelijk over en ga echt kijken, wellicht dat je bij één van die studies echt het gevoel krijg, ja, hier hoor ik thuis/hier kan ik wel drie/vier/?? jaar van mijn leven vertoeven.
Er is trouwens ook nog een tegenhanger van UCU in Middelburg, de Roosevelt Academy. Kijk op foto's, studentenverhalen, etc?
Als je er echt niet uitkomt: Je kunt overal wel dingen doen die je leuk vind en je legt je toekomst niet vast in de wereld van de natuurkunde door natuurkunde te studeren (bijvoorbeeld), en als je de keuze werkelijk moet maken zal je hem ook wel maken (lijkt mij).

Ik zou denken dat het overal wel moet kunnen, maar ik hoor van veel docenten wel dat het kenmerkend is voor de UvA.

Jep, ben zelf ook nog op een voorlichting geweest voor gevechtspiloot. Lichamelijke eisen zijn redelijk zwaar (denk maar aan G-krachten die je moet weerstaan met continue aanspanning van al je grote spieren). Je moet erg fit zijn en bijvoorbeeld ook een vrij hoge natuurlijke G-Kracht tolerantie hebben. Daarnaast krijg je nog een aantal tests voor reactievermogen e.d.
Het begint echter allemaal met een vrij fors psychologisch onderzoek en gesprek met een recruiter / psycholoog m.b.t. je motivatie enz.. Ik dacht dat 1 á 2% van de aanmeldingen daadwerkelijk beginnen met hun vliegers-opleiding.

grtz

Er is momenteel een tv-programma op Nederland 3 over de opleiding tot vlieger bij de Luchtmacht. Umm maandag's 21.20, het heet Top Gun Holland. Off the top of my head is de kans erg klein. Kan me geen vrouwen herinneren. Maar je weet het niet als je het niet vraagt (bij de KLu). Wellicht zijn er wel andere mogelijkheden. En ja, er is een hele selectie, maar ik heb die niet als zo heel zwaar ervaren. Ze zoeken mensen met een stabiele persoonlijkheid die wel tegen een stootje kunnen. En waarvan ze verwachten dat ze dus wel tegen "het leger" kunnen.

Ik was nog binnen de KLu aan het denken. Helicopterpiloot, transportvliegtuigpiloot...

Ik had een vraag over studiekeuze, dus dat kan wel bij deze topic hoewel het niet meer met de landmacht e.d. te maken heeft.
Ik ga volgend jaar ook studeren, maar ik kan niet kiezen tussen geneeskunde en taalwetenschap. Taalwetenschap lijkt me echt ontzettend leuk en het beroep arts lijkt me leuk. Het liefst doe ik allebei, maar iedereen zegt dat twee studies wel kan, alleen niet als een van die twee geneeskunde is. Die mensen kennen mijn cijferlijst natuurlijk wel, maar weten niet dat ik hoogbegaafd bent en deze lijst vrij gemakkelijk voor elkaar krijg. Wat denken jullie? Is deze combinatie mogelijk? Taalweteschap is overigens een studie met maar erg weinig contacturen, volgens de mensen daar goed te combineren, alleen dan dus niet met geneeskunde. Heeft iemand hier ervaring mee, zelf of van horen zeggen?

Ik zou zeggen dat de studies te ver uit elkaar liggen om fatsoenlijk met elkaar te combineren eerlijk gezegd

@Bad: Het is onzin dat je die twee niet tegelijk kan doen, omdat ze teveel uit elkaar liggen.
Vaak is het meer onwil van universiteiten dan dat het daadwerkelijk onmogelijk is.

Quote van Bad-Religion:
ik denk niet dat je begrijpt waar ik op doel, ze liggen dermate ver uit elkaar dat ze niet complementeren en je dus later met je baan 1 van de 2 zal moeten gaan kiezen om op door te gaan. Beetje zonde van het geld, gezien een 2e studie veel kost

Daar heb je zeer zeker een punt.

Desondanks kan je geneeskunde en taalwetenschappen nog gaan combineren, aangezien taalwetenschappen ook diverse kanten van bijvoorbeeld de hersenen belichten.

Wie weet komen er nog eens leuke conclusies uit voort als je die twee juist tegelijk doet...

Ik blijf erbij: "Als het kan, gewoon doen"

Ik ontmoedig je niet graag, maar het lijkt me belangrijk voor je om een paar dingen te weten:
Wellicht kan je goed leren en haal je met je vingers in je neus goede punten, beide studies hebben waarschijnlijk verplichte contactmomenten (bijvoorbeeld werkgroepen) waarbij geen rekening gehouden wordt met de planning van andere studies. Als je beide studies dus tegelijk wilt doen zal je het alleen roostertechnisch al waarschijnlijk niet in het minimale aantal jaren af kunnen maken. Studieadviseurs van beide studies zullen je wellicht ook niet serieus nemen.
(Wat keuze en interesse betreft raad ik je wel aan gewoon te doen wat je erg graag wilt)
Een beetje een laffe optie misschien, maar wel een praktische, is om je in te schrijven voor geneeskunde en bij de bijbehorende universiteit op te zoeken wanneer colleges zijn van taalwetenschappen om die ook te volgen. Je zou je wellicht in kunnen schrijven voor de vakken, ik weet niet hoe dat voor eht eerste jaar is geregeld, maar in principe mag je als student aan een universiteit alle vakken volgen die op die universiteit worden gegeven. Alleen voor werkgroepen moet je vaak bij het vak ingeschreven staan. Zo kan je kijken of het te combineren is en waar mogelijk literatuurwetenschappen-vakken volgen, om zo beetje bij beetje toch een tweede bachelor bij elkaar te verzamelen. Máár: De kans is dan reëel dat je uiteindelijk bij geneeskunde blijft hangen en daar extra dingen gaat doen, omdat dat minder "tegen de stroom in" is (beter begrijpbaar voor universiteitsmedewerkers en studenten, technisch haalbaarder).
Je zou in dat ook, als het je echt interesseert, zelf kunnen bijstuderen of een cursus aan de Open Universiteit doen (dat is een manier waarop veel werkende mensen nog een Bachelor kunnen halen, door relatief veel zelfstudie en contacturen op toegankelijkere tijden voor mensen met een volle agenda). Maar dat kost wel extra geld.

Er zijn vast ook nog andere mogelijkheden, maar ik hoop dat ik je zo een beetje een beeld heb gegeven van lesstructuur aan een universiteit, en hoe onderwijs daar georganiseerd is.

Ik moedig je aan het te proberen, zeker als je het echt graag wilt. Maar houdt er rekening mee dat studies zijn ingericht op mensen met maar één studieprogramma, dus dat je voor alles wat je extra wilt doen, ook extra moeite moet doen.

Ik bedenk me trouwens net dat aan de universiteit waar ik studeer, de UvA, ook een bachelor is die specifiek is ingericht als brede propopeuse met schakelprogramma's, dat wil zeggen programma's die minder vol zijn (90 EC) dan een compleet bachelorprogramma (180 EC) maar wel toegang geven tot de bijbehorende masters. Daarmee kan je ook geneeskunde doen. Die bachelor heet Beta-Gamma. Je zou er naar kunnen kijken als een andere mogelijkheid.

-Maarten

Deed jij niet een HBO opleiding?

Als ik het niet realistisch presenteer zullen studievoorlichters/studieadviseurs het wel doen. Ik wil voornamelijk aangeven dat universiteiten niet zijn ingericht op een dergelijke combinatie, dus als je zoiets wilt moet je er echt moeite voor doen.

Okee. Het is ook al weer even geleden dat we elkaar daarover gesproken hebben Ik vind dit een heldere toelichting. Dan ga ik over op een zijspoor als je het niet erg vindt: ik heb begrepen dat de UU een systeem hanteert met vaste "time-slots" voor vakken, dus dat een vak op een aantal vaste plaatsen (in een week? dat heb ik niet zo goed begrepen) ingeroosterd kan worden, zeg drie of vier. Hoe werkt dat dan samen met het volgen van twee studies tegelijk? Ik ben erin geïnteresseerd omdat ik het er met een aantal mensen op de UvA over heb, waar we niet een dergelijk systeem gebruiken.

Quote van neminem:
Okee. Het is ook al weer even geleden dat we elkaar daarover gesproken hebben Ik vind dit een heldere toelichting. Dan ga ik over op een zijspoor als je het niet erg vindt: ik heb begrepen dat de UU een systeem hanteert met vaste "time-slots" voor vakken, dus dat een vak op een aantal vaste plaatsen (in een week? dat heb ik niet zo goed begrepen) ingeroosterd kan worden, zeg drie of vier. Hoe werkt dat dan samen met het volgen van twee studies tegelijk? Ik ben erin geïnteresseerd omdat ik het er met een aantal mensen op de UvA over heb, waar we niet een dergelijk systeem gebruiken.

Het systeem van de timeslots is eigenlijk heel erg simpel als je het door hebt.

Dit plaatje geeft het rooster aan:


- Er zijn vier tijdsloten A, B, C en D waarin de week verdeelt is.
- Een vak mag alleen maar in het tijdslot met dezelfde letter gegeven worden. (Je kan de letter vinden in de studiegids)
- Een vak loopt altijd 1 blok (2 tot 3 maanden)

- De dagen in de week zijn verdeelt in 3 dagdelen. (Ochtend, middag en avond)

- Het getal achter de letter geeft het nummer van het tijdslot in de week aan en een * geeft een avond aan. (Soms is dit handig, maar 9 van de 10 keer kijk je er niet naar)

Als een vak dus gegeven word in tijdslot C heb je dus op maandagmiddag, woensdagmiddag en donderdagochtend een College en/of werkcollege.
Als er C* staat is het dus een avondcollege.

- De roostering van het vak zelf is verder vrij aan de docent en/of faculteit, zolang het maar binnen dat tijdslot valt.

Aangezien je aan de UU standaard maar twee vakken volgt houd je dus twee tijdsloten over. Ieder vak staat voor 7,5 ECTS dus heb je de tijd vaak al vol zitten.
Stel dat je nu toch nog meer vakken wilt volgen kan dat dus op de overgebleven twee tijdssloten.

Doordat dit systeem over de gehele universiteit gebruikt word kan je dus zo vakken aanstrepen die je wel en niet tegelijk kan volgen en dus ook voor je gehele studie je eigen rooster al bepalen.

Zoals jullie ook zien zijn er tijdssloten voor vakken met veel contacturen (C en D) en tijdssloten voor vakken met minder contacturen (A en B).

- Omdat in de praktijk vaak niet alles helemaal 100% past zijn er ook vakken die een mengeling van tijdssloten hebben. (bijvoorbeeld A1 en B2)
Dit zijn echter de vakken die door maar een handjevol studenten (minder dan 40) worden gevolgd.

Lijkt me duidelijk zo?

Als je verder nog vragen hebt roep maar....