Ervaring: Vrolijk
Voor de afwisseling, een "vrolijk" verhaal over mijn hoogbegaafdheid.
Toen ik 4 was zat ik tegenover mijn vader aan de ontbijttafel. Mijn vader zat de krant te lezen. Op een gegeven moment vroeg ik: pap, wat is eigenlijk een epileptoloog? (dat stond dus in de krant). Mijn ouders zijn toen toch maar eens met m'n school gaan praten... Uiteraard ontkende de school alles.
Na heel veel gedram kon ik toch getest worden, en ik bleek hoogbegaafd. Inmiddels had ik het prima naar mijn zin op school: Ik zat lekker de hele dag in de leeshoek, mocht regelmatig met Diane (degene die mij testte) mee en dan mocht ik allerlei leuke puzzels en doolhoven doen, en maakte mijn broers huiswerk. Verder weet ik niet meer zoveel van die tijd, alleen dat ze me op een gegeven moment vroegen of ik niet liever alvast naar groep 3 wou, en dat ik toen zei dat ik eigenlijk het liefst naar groep 5 zou willen.
Om het maar even kort te houden, na nog veel meer gedram en gezeur mocht ik uiteindelijk versnellen, en kon ik dus naar groep 3. Ik vond het allemaal geweldig! De rest van mijn basisschool verliep prima, ik verveelde me wel vaak, maar dan verzon ik wel iets om te doen. Ik voelde me ook vaak anders en raar, maar daar gaf (en geef) ik niet zo veel om.
Na groep 8 ging ik naar het gymnasium. Dat beviel me de eerste paar jaar eigenlijk ook wel, ik deed wel niks voor school, maar ik had lekker veel hobbies, best veel vriendinnen. In de derde ging ik me pas echt anders voelen. Ik wist natuurlijk altijd wel dat ik hoogbegaafd was, en ik was altijd al een jaar jonger geweest, maar het heeft mij nooit zo gehindert. Vanaf de 4e kon ik gelukkig een profiel kiezen, en ik koos lekker veel te veel extra vakken, plus spaans wat daardoor ik nog in moest halen vanaf de 2e. De 4e ging geweldig, ik had genoeg te doen inmiddels.
In de 5e was ik zo ongeveer klaar... Mijn moeder ging maar weer eens met school praten. Deze school was gelukkig heel meegaand en meedenkend! Ik mocht alles uitproberen, aan mijn profielwerkstuk beginnen, hoefde niet meer naar de lessen, mocht als ik me toch verveelde bij 6 vwo in de les gaan zitten, whatever I wanted! Echt een geweldige school was dat! Een half jaar ging het echt super, met als gevolg dat ik weer eens klaar was...
Opnieuw gesprekken met de school, de directeuren, de inspectie, leraren, mentor, noem maar op. Het was natuurlijk een beetje nutteloos me nog anderhalf jaar daar op school te laten zitten, maar ik kon door gemiste schoolexamens daar ook geen examen doen dat jaar. Er bleef maar 1 oplossing over: andere school
Nu zit ik inderdaad op een andere school, op 6 vwo. Hier kan ik oude stijl examen doen, dit jaar nog! Ik ben wel 16 als ik eraf kom, maar dat maakt me helemaal niks uit. Kga hierna eerst lekker een jaartje naar het buitenland, en dan zie ik wel weer!
De moraal van dit verhaal: Als jij lief bent voor je school, is je school dat ook voor jou!