Op de basischool ging het niet goed met mijn zoon. Veel dromen. De meester vroeg altijd apart of mijn zoon de uitleg ook gehoord had. Hij had geen vriendjes. Speelde vaak alleen. Was alleen maar ge?nteresseerd in kikkers en salamders en wist daar dan ook alles vanaf. Dit irriteerde andere kinderen erg. Als hij samen met de buurkinderen aan het voetballen was vond hij ineens een mooi bloemetje en vergat de hele bal. Als vierjarig kind kwam hij eens aan met een mosje dat van de dakpannen gevallen was, en zei "mooi he mama?". Hij was van jongs af aan erg eigenzinnig. Zo wilde hij bijvoorbeeld geen donkere kleren aan. Dat weigerde hij pertinent. Hij heeft op driejarige leeftijd het al eens gepresteerd om stiekem een zwarte trui uit de doen die hij van mij aan moest. Toen hij 9 jaar was gingen we ons toch wel zorgen maken. Hij droomde altijd maar in de klas en was er met zijn hoofd niet bij. Zijn schoolprestaties waren slecht, vooral taal en schrijven. In overleg met de leerkracht zijn we met hem naar de kinderarts gegaan. Die moest meteen erg lachen om zijn slimme antwoorden, en zei dat hij waarschijnlijk hoogbegaafd was. Tegen zijn vader zei deze arts dat hij ook onder z'n niveau presteerde. Het was de eerste keer dat deze kinderarts ons zag, en wij waren nogal verbluft! Mijn zoon is doorverwezen naar een jeugdpsychiater en deze heeft een intelligentie- en een persoonlijkheidstest gedaan. Het onderzoek wees uit dat hij begaafd is en erg veel oog heeft voor details. Zijn verbale IQ was 128 en zijn performale IQ is 112. Dit levert een disharmonisch profiel op. De conclusie was dat het gewoon een echte persoonlijkheid was, en dat dit moeilijk op te voeden is. Einde actie. Toen mijn zoon 14 jaar was heb ik weer contact gezocht met deze psychiater. Zij vond opnieuw testen niet nodig en gaf ons alsnog het rapport. Onze zoon bleef onderpresteren. Dit hele verhaal hebben we aan school uitgelegd toen hij advies VMBO kreeg. Helaas mocht hij niet naar de Havo, omdat hij niet genoeg presteerde... Verder niks meer gehoord van de school, na veel aandringen. We hebben nog overwogen onze zoon op een andere school te doen. Hij wilde dit absoluut niet. We hebben het zo maar gelaten omdat hij al zo slecht in sociaal contact was. Nu is hij zestien jaar, en naar het MBO. Nog steeds onderpresteerder. Niet vooruit te branden en erg puberig. Hij zit alleen maar te computeren en heeft verder weinig interesses. Nu is zijn vader dit voorjaar getest, en wat blijkt? Hij heeft ADHD. Onze zoon is nu ook aangemeld om getest te worden. Hopenlijk komt er nu eindelijk wat uit. Vanaf dat hij drie jaar was vond ik hem al een bijzonder kind. Anders dan de andere. (Hij is de derde in het gezin, dus ik heb vergelijkingsmateriaal) Waarom luisteren artsen en psychologen niet beter naar de ouders? Ons kind is een onderpresteerder geworden. Kan dat nog veranderen? En wat hadden wij als ouders er nog meer aan kunnen doen? We proberen hem zoveel mogelijk te sturen en op te voeden tot een sociaal mens.
Reacties
Anonieme reactie
Hallo,
Mijn moeder heeft jarenlang geprobeerd antwoorden op dezelfde vragen te krijgen, altijd zonder succes. Het enige dat er uit kwam waren vage tips die uiteindelijk nergens op uitkwamen. Zelf ben ik ook onderpresteerder (geweest), en ook ik zoek de antwoorden. Ik hoop van harte dat u ze op tijd kunt vinden.
Ik ben inmiddels 25, leef van een uitkering die ik in stand hou door nagenoeg vrijwillig in een bouwmarkt te werken. Mijn hoogste afgeronde opleiding is de basisschool en mijn enige interesse is voetbal. Ik hoop halverwege 2010 aan een studie Psychologie te beginnen die mijn laatste kans in zal houden. Ik ga ervoor, maar the odds are against me.
