Anderhalve dag in de week ging hij naar een peuterspeelzaal en had het naar z'n zin. Was nooit een probleem. Heeft nooit gehuild. Toen hij bijna 4 was maakte hij puzzels van "tig" stukjes. Iedereen viel de mond open.
Toen naar de openbare basisschool (Triolier).
Na een jaartje werd gemeld, dat het misschien beter was als ie nog een jaar zou kleuteren, want hij lette niet op en deed niet mee. Hij was een dromer. Gelukkig is ie toch nog overgegaan.
Groep 3: Letters leren. Na 10 letters wilde hij geen letters meer leren. De leerkracht vroeg of hij alle letters al kende. Nee, dat niet, maar hij had er geen puf meer in.
Groep 4/5: We modderen verder. Hij heeft vaak buikpijn en wil niet naar school. Bij de overgang naar groep 5 wordt ie weer in groep 4/5 geplaatst, i.p.v. 5/6, die er ook is. Dus eigenlijk bleef ie zitten.
Ik heb de directeur gezegd dat hij me dwong m'n kind van school te halen, als ie niet naar 5/6 kon.
De laatste dag voor de zomervakantie kwam ie melden dat onze zoon naar 5/6 kon. Gelukkig.
Toen groep 6:
Buikpijn bleef, ondanks "leuke" juf.
We vroegen om andere aanpak en meer uitdagende stof. (Niet om een jaar te versnellen).
De directeur lachte ons uit. We moesten vooral niet denken, dat onze zoon hb was en een jaar versnellen kwam helem??l niet in aanmerking! Maar hij mocht met rekenen vooruit werken.
Het was duidelijk dat we niet op ??n lijn zaten en stelden voor dan maar te testen, hoewel we daar niet zulke voorstanders van waren. De directeur gaf aan, dat daar geen geld voor was. Het geld ging eerst naar kinderen die niet mee konden komen...
Groep 7:
De groep heeft de pech, dat net hier een aantal zorgenkinderen bijkomen. Er heerst grote onrust. Er wordt gepest. Meerdere ouders zijn ongerust. Het onderwijs lijdt eronder. De juf beleeft zware tijden. Ze komt vaak niet eens aan lesgeven toe. Meerdere ouders vragen een gesprek aan bij de directeur. Zijn oplossing: Regels afspreken, met leuke plaatjes in de klas. De grootste onruststoker/pester mag blijven. Wij hebben er geen vertrouwen meer in en besluiten onze zoon dan maar direct van school te halen.
Vervolg groep 7:
Op de volgende school wordt er meer stof aangeboden, en het lijkt beter te gaan.
Gedurende de gehele lagere school blijft echter z'n concentratie en handschrift onvoldoende...
Groep 8:
Hier loopt ie echt vast.
Nog nooit hoeven werken. Te weinig aanbod. In de pas lopen luk niet. Het introverte rustige kind houdt het niet meer. Hij heeft de knop omgezet en zet zich af.
De juf vraagt wat er toch met 'm is. We hebben nog een half jaar te gaan. De school wil eventueel gaan onderzoeken. We hebben geen vertrouwen in een snelle afwikkeling en besluiten nu zelf het heft in handen te nemen. Dan maar een dure psychologische test.
En ja: Hoogbegaafd, maar onderpresteerder.....
Hij is nu misvormd en zal eerst moeten revalideren...
K.H. bedankt!
Reacties
Anonieme reactie
Hoi,
We kennen het onze zoon is ooit als vrolijke peuter begonnen en is nu als 12-jarige knul eigenlijk alleen nog maar down. Hij heeft meerdere scholen gehad en overal liep hij vast! Hij gelooft niet meer in zichzelf, hangt er nog maar wat bij en wil zich nergens meer voor inzetten. Hij zit dan ook thuis en we moeten links en rechts mensen inschakelen om nog iets voor elkaar te krijgen. Hij zit thuis, maar wil zo graag weer naar school! Door de huidige situatie vertoont hij bepaald gedrag en wordt hij nu de ASS hoek ingedrukt. Etiketjes worden snel geplakt, maar de daadwerkelijke hulp blijft achterwege. Blijf je eigen gevoel volgen en goed naar je eigen kind kijken.
Groetjes,
Pia
Anonieme reactie
Zo'n persoon ben ik, als de zonen waar jullie over praten. Je had hem eigenlijk veel eerder van school moeten halen. Ik zelf had te gemakkelijk op de basis (was een speciale school) dus ging ik naar de reguliere (groep 5/6). 1 jaar achterstand. Maar in half jaar weer ingehaald. En de rest ging goed maar werd gepest en zelfvertrouwen was ik kwijt. Weer naar speciale school nu VMBO en daar is te makkelijk.. Hebben al hogere niveau aangeschaft voor mij maar nog steeds te makkelijk..
Anonieme reactie
hier mogelijk vergelijkbaar verhaal... niet op kinderen, op mijzelf, ik zit nu op de uni, maar heb er nooit echt iets voor gedaan, ik was op basisschool het "slachtoffer" van het feit dat de docenten niet vonden dat ik groep 2 over mocht slaan, en hebben er vervolgens 2 jaar(ik weet zelf weinig meer van die periode / tot dat ik daar van school gehaald werd) aan gewerkt om te zorgen dat ik toch maar niets bij zou leren omdat ze het niet leuk vonden dat ik dat jaar over sloeg(wat onder andere betekent dat schrijven me is afgeleerd als gewoonte en toen weer aangeleerd als bewuste bezigheid, en dat ik uiteindelijk vanwegen de overstap de basis van het rekenen ook gemist heb)
dit ging hierna over in pestgedrag, dat door 2 van de 4 docenten behoorlijk aangemoedigd werdt, toch duurde het tot groep 8 voordat ik iets terug deed(as in, fysiek) daarna was het vrij snel over(tsja, die laatste 3 maanden van de basisschool) middelbare school kwam ik op met havo/vwo advies, ben naar vwo gegaan en moest van docenten naar psychologen enzo vanwegen mijn gebrek aan sociale vaardigheden(afgeleerd door het pesten, nog steeds grote problemen mee, ben overanalyst(het moet toch een naam hebben)) maar uiteindelijk alles gehaald zonder er veel moeite voor te doen(ik was die persoon die tijdens de meeste lessen op zijn rekenmachine zat te programmeren zo gauw ik die had), krijg ik nu problemen mee, omdat uni toch wel actief bezig zijn verwacht, en wiskunde in mijn geval...
Anonieme reactie
ook ons kind is vastgelopen op school. Hij gaat nu 8 jaar naar een andere school. hij is HB getest (ook zelf laten testen, want dat hij HB was geloofden ze niet) er werd op school gedreigd met cluster 4 onderwijs. Wat onze zoon goed helpt is integratieve kindtherapie daar leert hij zijn emoties te plaatsen
Anonieme reactie
Onze zoon van 5 zit in het eerste leerjaar en heeft sinds enkele maanden nergens nog zin in. Hij wil niet meer leren, enkel lezen in een hoekje.
Wij vragen ons af of deze demotivatie nog omkeerbaar is?
Anonieme reactie
Mijn zoontje van 6 zit nu in groep 3.In het begin ging het heel erg goed met hem,haalde goede cijfers en had het heel erg naar zijn zin.Sinds een week of twee is hij een heel ander kind dan voorheen.Hij haalt slechte cijfers,wil niet meer naar school omdat hij het saai vind,let niet op in de klas,het lijkt wel of hij zit te dagdromen,hij mag van de juf geen moeilijkere dingen doen en zegt dat de juf hem niet begrijpt.Nu heb ik een aantal dingen gelezen over (hoog)begaafdheid.Ik ben dus heel erg aan het twijfelen of hij niet aan het onderpresteren is.Met de juf kan ik niet praten,die slaat mijn bevindingen in de wind.Hebben jullie ideeën of tips voor mij,want ik wil hem zo graag weer gelukkig zien.
