Het begon allemaal in groep drie: ik ging onderpresteren. Niets lukte me, alles ging fout. Ik werd de klas uitgestuurd, ik had ruzie met alles en iedereen. Mijn lerares in groep drie, juffrouw Lia, was een keer heel boos op mij geworden omdat ik bij schrijven boven het lijntje had geschreven en vervolgens onder letters had gekrast zodat het zou lijken dat ik nog op het lijntje had geschreven. Dat was de druppel voor mijn ouders. Ze wisten niet wat er met me aan de hand was en stuurde me naar een Pedagogisch Instituut Midden Holland. Toen mijn ouders aan mij vertelde dat ik daar heen moest en dus een hele dag niet naar school hoefde, sprong in een gat in de lucht. Eenmaal bij dat instituut moest ik, onder leiding van Mevr. de Bruin, allerlei testjes maken. Helaas kan ik me daar nog maar weinig van herinneren, ik weet alleen nog dat ik aan het einde van de dag een tekening moest maken van wat ik later wilde worden. Ik tekende toen een prinses met blonde haren en een roze jurk. Uit die test bleek dat ik ?hoogbegaafd? was. Vanaf dat moment is er veel veranderd. Mijn ouders begonnen me te begrijpen en realiseerde nu pas waarom ik al zo snel kon praten en snel verbanden kon leggen tussen dingen. Er waren een hoop dingen opgehelderd. Hierdoor ging het zowel thuis, als op school veel beter met me omdat ik gewoonweg eindelijk begrepen werd, en zo voelde dat ook wel. Alleen op school ging het nog niet helemaal op en top om het zo maar te zeggen. De mensen van school begrepen het niet. Ik was anders, dus ik was dom. Gelukkig brak toen eindelijk het moment aan dat ik naar groep vier ging. Dat was een grote vooruitgang. De lerares daar probeerde het te begrijpen en ik kreeg extra opdrachten en kon dingen overslaan die ik na een keer maken al snapte en onthield. Maar ook in groep vier ging het niet zo goed, pas in groep vijf ging het echt goed. Die lerares, waar ik overigens nog steeds contact mee heb, begreep het heel goed en deed er alles aan om het mij naar de zin te maken. Dat was een geweldig jaar voor mij. Ik had het naar mijn zin, ik was vrolijk en was helemaal in mijn sas. Maar ook al ging het op school nog zo goed en had ik het naar mijn zin, ik voelde me toch nog vaak eenzaam en onbegrepen. Ik had wel veel vrienden maar de meeste vonden mij toch wel anders. Echter toen ik in groep zes kwam, ging het allemaal rechtsomkeert. Mijn leraar was echt een zak en hij deed alles, maar dan ook alles, om mij het leven zuur te maken. Hij schold me constant uit en als ik de klas uit was zei hij tegen mijn klasgenoten: ?Zo h?h?, die trut is ook weer opgerot?. Ik hoorde dit allemaal via mijn beste vriendinnetje toen. Uiteindelijk vond iedereen het genoeg en zijn we met een paar kinderen en ouders naar de directeur toe gestapt. Het was het woord van meester Henk tegen het onze en we verloren. Hij ontkende alles. Dit was voor mijn ouders en mij het punt om van school te veranderen, wat achteraf een hele foute keuze is geweest. Mijn ouders stuurde mij toen naar de Dr. Schaepman School. Een zogenaamde Jenaplan school. Dat is een school die uitgaat van de basisbehoeften van en een kind, nl. beweging, zelfstandigheid, contact en leiding. Het zou een goede voorbereiding op de middelbare school moeten zijn, maar dit heeft bij mij heel fout uitgepakt. Op de school zelf had ik het heel erg naar me zin. Ik kon op mijn eigen tempo werken, deed alles zelfstandig en kon veel spelen en lol maken. We kregen ook nooit huiswerk of repetities. Op een gegeven moment zat ik in de helft van groep zeven en toen was ik al klaar met alle stof. De school heeft toen samen met mijn ouders besloten dat ik zou versnellen en in dat halve jaar nog groep acht af zou maken. Ik zelf was hier eerst niet zo blij meer maar heb toen uiteindelijk toch ja gezegd en ging versnellen.
Aan het einde van mijn basisschool tijd werd het dus tijd voor het kiezen van een middelbare school. Mijn ouders en ik kozen voor een tweetalig onderwijs; dat houdt in dat ongeveer 70% van de lessen in het engels zijn. In het begin was het echt een ramp. Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Ik had nooit geleerd hoe te leren en ik wist ook niet wat huiswerk nou precies was. Hoe moest ik in heaven?s name met een agenda om gaan? Hoe moet ik leren? Het waren allemaal vragen waarmee ik opgescheept zat. Na een maandje of 2 hadden mijn ouders door dat het niet goed ging. Ik kreeg mijn tussenrapport met veel onvoldoendes en ik hing bijna alleen maar achter de tv. Ik zat ook niet lekker in mijn vel en was ontzetten depressief. Het ging eigenlijk hetzelfde als dat het op de basisschool begon. Mijn ouders besloten toen dat ik naar een soort huiswerkklas zou gaan. Dat was bij een oude mevrouw en meneer die mijn toen echt heel erg hadden geholpen. Die hebben mij leren leren en leren omgaan met huiswerk en alles wat met school te maken had. Het ging langzamerhand beter met me, totdat ik werd gepest. Dat was ongeveer rond december, vlak voor de kerstvakantie. Er was een jongen in mijn klas, A. heette hij die op de een of andere manier een hekel aan me had gekregen, ik denk dat hij jaloers was of zo. Dat is een tijdje zo doorgegaan totdat ik schoolziek werd. Ik ging steeds minder naar school en was steeds vaker ??ziek??. Mijn ouders begonnen het door te krijgen en vroegen wat er aan de hand was. Ik heb het hele verhaal verteld en was toen anderhalve week niet naar school gegaan. Het heeft toen nog 2 weken geduurd voordat ik naar de counselor was toegegaan. Daar heb ik weken mee gepraat en ik was ondertussen ook naar de rector gegaan. Die jongen was een week geschorst en toen hij terug de les in mocht ben ik samen met hem en de counselor gaan praten. Langzamerhand ging het beter en hield het pesten op. Gelukkig loopt alles nu een beetje op rolletjes. Op school gaat het goed ik heb veel vrienden en zit heel goed in mijn vel.
Reacties
Anonieme reactie
geacht persoon,
ik weet dat je in ridderkerk woont.. dat weet ik omdat ik zie dat je op de dr. schaepmans school hebt gezeten en op het farel met vwo 2talig onderwijs hebt deelgenomen,
zelf kom ik ook uit ridderkerk..
ik woon op het dorp boven de o'moda,
en in drievliet.. mijn ouders zijn gescheiden..
ik zou graag met je willen praten over hb..
ik hoop dat je je daarvoor openstelt
hierbij wil ik je al vertellen dat je je gelukkig mag prijzen dat het zo gegaan is
ik ben op dit moment 15 en heb eigenlijk nooit leren leren
ook ben ik van mijn 3 jaar tot mijn 12 jaar gepest geweest en ben zo een 10 jaar depressief geweest
ben nu 3 maanden geleden met de middenjury begonnen en nu gaat alles stukken beter ik leer terug en heb een beetje plezier in het leven.
Ik wil je hiermee waarschuwen dat je als ze je beginnen te pesten (en dat zal waarschijnlijk terug gebeuren) je onmiddelijk moet reageren en met het school gaan praten. Ik heb begrepen dat je ook gepest bent geweest en je ook een tijdje depressief bent geweest en je zult dit zeker niet nog is willen meemaken
