Al sinds mijn geboorte word ik geconfronteerd met het feit dat ik hoogbegaafd zou zijn. Nog voordat ik de cr?che bezocht las ik zonder moeite de krant door. In groep 1 mocht ik dan al naar groep 3 om te 'beginnen' met lezen (al was ik de echte groep 3 leerlingen ver voor). Na de eerste drie jaren is er niets meer met me gebeurd om mij een beetje op de hoogte te stellen van zaken, tot in groep 4. In groep 4 kreeg ik mijn eerste IQ test, waaruit bleek dat ik een IQ van 145 had. Dit zei me indertijd nog helemaal niets en dus ging ik gewoon door met tienen halen zonder iets te doen. In groep 7 kreeg ik opnieuw een IQ test, waaruit weer hetzelfde getal tevoorschijn kwam. Ondertussen had ik wel door dat ik hoogbegaafd was en zo voelde ik mij ook; tienen kwamen tenslotte aanwaaien als bladeren in een herfstwindje. Toen ik na groep 8 ineens in de brugklas terecht kwam, kwam ik in een Havo/VWO schakelklas (terwijl ik 2 foutjes had op de Cito toets, maar er was niets anders). Hier begon de ellende... ik moest leren! Leren om zelfs ook maar een voldoende te krijgen! Ik had nooit geleerd om te leren en was er dan ook niet bepaald goed in (althans, ik kon er simpelweg niet aan beginnen). Ik haalde uiteindelijk als eindgemiddelde een 7,2, wat net niet genoeg was om naar Gymnasium te gaan. Hier voelde ik mij voor het eerst een mislukkeling en ik heb daar dan ook dagenlang om gehuild. Toen ik uiteindelijk doorkreeg dat Latijn/Grieks het enige verschil was tussen Atheneum en Gymnasium voelde ik mij beter. De punten gingen er echter niet op vooruit; ik sloot het tweede jaar af met een 6,9. Het derde jaar was nog slechter en sloot ik af met een 6,5 (alles zonder ook maar langer dan een half uur te leren voor alles). In de vierde klas trad de tweede fase in werking. Hier begon de echte ellende pas... ik haalde veel onvoldoendes en ruzie met de leraren, wat er in resulteerde dat ik voor ieder werkstuk een onvoldoende kreeg. Daardoor sloot ik Geschiedenis1 af met een 4. Mijn moeder wilde dat ik bleef zitten, maar dat ging er bij mij niet in. Ik zou niet blijven zitten omdat een leerkracht Geschiedenis mij onvoldoendes gaf voor werkstukken. In het vijfde jaar had ik Geschiedenis2 (mijn eerste werkstuk was een 8,9, wat weer eens bewees dat de vorige leraar mij niet moest). In dit jaar ging het echter ook niet van een lijen dakje en uiteindelijk ben ik overgegaan met 5 onvoldoendes... Nu zit ik in 6 VWO en sta er niet zo best voor. Mijn profielwerkstuk wordt waarschijnlijk niet goedgekeurd waardoor ik niet op examen mag. Examens, die ik waarschijnlijk toch al niet ging halen. Nog steeds vraag ik mij af of ik daadwerkelijk hoogbegaafd ben... bij de IQ test van BNN behaalde ik 147 van de 150 punten, waardoor ik t?ch 'weer' hoogbegaafd was... Nu vraag ik mij af wat de zin/betekenis is van hoogbegaafd zijn. Het IQ getal is niets meer dan een getal; het bepaalt verder niets. Hoogbegaafd zijn houdt voor mij alleen maar in dat ik moeite heb met leren (niet met het leren van de stof zelf, maar het leren op zich). Waarschijnlijk slaag ik nooit meer en sta ik volgend jaar in een of andere fabriek aan de lopende band (als ik tegen die tijd nog geen su?cide heb gepleegd). En daar sta je dan... onderdelen nakijken voor een hongerloontje, met nota bene een IQ van 145...
Reacties
Anonieme reactie
mijn IQ is 137, maar ik heb mijn havo niet eens gehaald, ik herken mezelf wel een beetje in je, want ik heb ook nooit geleerd voor de basisschool en kreeg daardoor problemen met de middelbare school, raakte steeds verder achter maar ging dan net over, waardoor ik de achterstand op een gegeven moment niet meer in kon halen. Ik ben mbo gaan doen, heb het op zich best naar mijn zin, maar vind het echt heel jammer dat ik met mijn botte hersens niet eens tot het hbo door gedrongen ben!!
Anonieme reactie
Een hoog IQ betekent volgens mij lang niet altijd dat je altijd tienen haalt en met met magna cum laude je middelbare school haalt. Ik heb in ieder geval in krantenartikelen gelezen dat juist bij mensen met een hoog IQ normale lesmethodes niet aanslaan. Meestal gaan deze dus ook beter functioneren op de universiteit, als je op een andere manier les krijgt. Maar het is wel rot dat je door zo'n lesmethode zo benadeeld wordt, terwijl je waarschijnlijk wel heel veel kan.
Bij mij is er uit de IQ-test van de basisschool een IQ van zo'n 148 gevonden, maar eerlijk gezegd geloof ik er ook geen bal van. Ik heb dan wel vwo gehaald, maar ik was echt niet één van de slimsten van m'n klas, en voor wiskunde B heb ik behoorlijk wat moeite moeten doen om een 6 te halen.
Ik geloof dus niet dat de cijfers die je op school haalt laten zien hoe slim je bent.
Ik weet niet waardoor je zo moeilijk kan leren. Ik weet van mezelf dat ik waarschijnlijk een stuk hogere cijfers had gehaald als ik wat meer zelfdiscipline had getoond en het niet altijd zo'n wervelstorm van gedachten in m'n hoofd zou zijn. Misschien kun je er anders met een docent over praten, dat ze tenminste begrijpen waarom niet alles zo makkelijk gaat.
In ieder geval nog veel succes met je examens! En bij je profielwerkstuk moet je vooral een enquete invoegen, vinden docenten altijd leuk.
daar staat een uitleg over waarom JUIST pubers met een hoog IQ onderpresteren op school.
ik heb hetzelfde probleem nu en zit daarom ook in de put ik zie mijn toekomst ook niet zo mooi in zonder diploma. wat jammer is omdat ik toch hoogbegaafd ben.
het leven is oneerlijk
Anonieme reactie
Dit zou zo mijn verhaal kunnen zijn! Ik heb mezelf leren lezen en rekenen, maar toen ik in de eerste klas op school kwam, moest ik alles "opnieuw" leren... Daardoor ben ik lui geworden. Dit heeft mijn hele lagere schooltijd geduurd. Op de middelbare school kwam ik ook in een havo/vwo klas. De tweede mocht ik op het vwo beginnen, maar dat ging niet goed. Doordat ik nooit geleerd heb hoe je moet leren, kostte alle huiswerk me veel te veel tijd en energie. Ik kreeg last van hoofdpijn en depressies. Uiteindelijk ben ik terug gegaan naar de havo, maar daar had ik het helemaal niet naar mijn zin. Er was geen uitdaging en mijn klasgenoten begrepen mij niet. Ik dacht op een heel ander niveau dan zij. Uiteindelijk ben ik in de vierde bewust blijven zitten door onder te presteren. Hierna ben ik naar een havo-mbo gegaan. Daar had ik vakken die ik leuk vond. Helaas was het ook daar zo makkelijk dat ik in de vijfde meer afwezig was dan aanwezig. Het waren de leukste jaren van mijn leven, omdat ik om kon gaan met mensen die me begrepen. In die jaren ben ik vooral bezig geweest met mijn sociale contacten. Met gemiddelde cijfers en hier en daar een acht ben ik uiteindelijk geslaagd.
Daarna ben ik de PABO gaan doen, maar liep ik weer tegen dezelfde problemen aan. Met twee vingers in mijn neus heb ik de opleiding doorlopen. Na mijn examen kon ik gelijk aan het werk. Maar ook daar liep ik tegen dezelfde problemen aan. Mensen kunnen niet begrijpen dat je dingen sneller begrijpt. Moet je weer uren naar een uitleg luisteren, terwijl je het allang begrijpt.... Bij de kinderen uit de klas wist ik vaak al wat hun probleem was, maar volgens mijn collega's kon ik dat niet weten (want zij wisten het ook niet). Dus moesten de kinderen eerst officieel getest worden. En bleek dat ik met mijn diagnose al goed zat.. Uiteindelijk ben ik een master hbo opleiding gaan doen. Ik dacht en hoopte dat ik daar eindelijk uitdaging zou vinden... Helaas heb ik me ook daar zitten vervelen. Met als gevolg dat ik weer ga onderpresteren en steeds meer lessen verzuim...
Inmiddels merk ik dat ik de meest simpele dingen fout doe, gewoon omdat ik niet meer goed lees of luister.
Ik heb altijd gedacht dat andere mensen ook zo als ik zijn. Dat je in veel dingen goed bent. Maar als ik aan vrienden vraag waar ze goed in zijn (en die vrienden zijn toch echt niet dom), dan kunnen ze maar heel weinig noemen. Terwijl ik gewoon veel dingen kan. Koken, handwerken, schrijven, studeren, lezen, computeren enz.
Laat ik even duidelijk zijn; mijn IQ is nooit gemeten. Bij onofficiele testen kom ik "maar" uit tussen de 120 en 130. En toch herken ik de problemen nu al.
Ik heb maar 1 advies: ga doen wat je leuk vindt. Zoek vakken die je interesseren, ga studeren via internet (open universiteit bijvoorbeeld) en leer via cursussen van het loi, nti enz. Zoek clubjes in de buurt waar je je ei kwijt kunt. Computercursussen, techniek leren... Zorg dat je het weer naar je zin krijgt. Zoek op internet naar hoogbegaafdensites als mensa en kijk of je daar iets naar je zin kunt vinden. Blijf niet met je gevoelens zitten, want dat is zonder. Kijk naar mij: ik ben nu elf jaar leerkracht en inmiddels bijna master. Ik heb eindelijk een school gevonden waar ze me op waarde schatten en kan daar nu ook activiteiten naar doen. Het is niet makkelijk, maar het kan wel. En hoogbegaafden zijn tenslotte doorzetters!
Anonieme reactie
Ik herken er veel van.. Ik heb pas een jaar geleden bevestigd gekregen dat ik een IQ van 145 heb.. Dat maakt het mij alleen nog moeilijker.. Ik heb mijn secundair ASO (ben Belgisch) afgemaakt, maar nu leef ik van een uitkering van het OCMW.. Gewoon omdat het me niet lukt om te studeren.. Ik vind de juiste methode maar niet om al die hogeschoolstuff erin te krijgen (toch hetgene wat ik nog niet weet).. Waardoor ik telkens vroegtijdig mijn opleiding stopzette..
Ik heb ook psychische problemen gekregen door het feit dat ik me heel onbegrepen voelde.. Ik moest constant vereenvoudigen wat ik gezegd had en daar kon/kan ik niet mee om..
Anonieme reactie
Intelligentie is niet anders dan welke aap als eerste bij de banaan is. Ik heb zelf ook een vrij hoog IQ 136. Op de middelbare school ben ik ook ontzettend in de problemen gekomen, maar dit had eerder een psychologische achtergrond dan dat het niveau te hoog was. Ik heb hierdoor wat langer over de havo gedaan dan anders het geval zou zijn geweest. op de basisschool was ik altijd als eerste met alles klaar en ik herinner me dat ik heel wat jeugdboeken gelezen heb en dan heb ik het nog niet eens over de tekeningen... hoe bedoel je, onderwijs op maat? Ik had van de basisschool het advies vwo meegekregen, maar op de middelbare school ben ik afgezakt tot indertijd vbo. Nu doe ik HBO en merk dat ik met de avond van te voren mijn boeken doorkijken bij tentamens hogere cijfers haal dan studenten die er al weken hard voor blokken.
Anonieme reactie
Ik heb laatst me IQ laten testen, kwam op 92! Dat is toch ongelovelijk. Ik heb een succesvol online bedrijf (www.mijnlevenstinkt.nl) en ben geliefd bij vrienden en familie. Volgens mij zit een hoog IQ de meeste mensen alleem maar dwars, en kun je het misschien wel als handicap zien. Ik ga me daar eens in verdiepen.
