Altijd heb ik gedacht dat ik anders was. Vroeger veel problemen thuis gehad, op school was ik een goede, maar geen uitmuntende leerling. Toch voelde ik me anders, ik paste naar mijn idee niet in groepen, voelde me onbegrepen en durfde niet mezelf te zijn. Op de middelbare school ging het allemaal wat minder qua cijfers, met een jaartje extra ben ik er wel gekomen, maar niet heel goed. Zelf begreep ik nooit waarom het niet wilde lukken. Op een dag besloot ik om mijn IQ te laten testen (officiele test) en daar kwam uit dat ik een IQ van 145 had (wat dat ook moge betekenen). Toen ben ik heel erg aan het denken geslagen: was ik echt zo slim? waarom lukte school dan niet? hoorde ik nu bij die groep 'hoogbegaafden'?
Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn IQ erg weinig te maken heeft gehad met de problemen die ik had. Die problemen zijn ontstaan door mijn karakter. Het zou best kunnen dat dat karakter voor een deel gevormd is door mijn IQ, maar die karakterproblemen los je niet op door het stempel hoogbegaafd erop te drukken. In tegendeel. Het enige wat die IQ test mij geleerd heeft is dat je IQ er niet toe doet. Ik zou willen dat meer mensen dat begrepen. Ouders hou op met je kind te graag het label hoogbegaafd te willen geven en mensen hou op met je problemen om op je 'IQ' te gooien!
En voor de antwoorden op mijn eigen vragen:
Was ik echt zo slim? Nee, geheel niet.
Waarom lukte school dan niet? Omdat ik een zelfdisciplineprobleem heb.
Hoorde ik nu bij die groep 'hoogbegaafden'? Ik mag hopen van niet.
Reacties
Anonieme reactie
om eerlijk te zijn als ik mag reageren in elk geval...
ik haal ook niet zoeen heel goede cijfers.
ik had ook het probleem van dat mijn ideeën niet bij de groep passen.
maar toen heb ik ook een officiele IQ test laten doen.
daaruit is gebleken dat ik ook een IQ had van 141.
maar het is niet zo dat als je een hoog IQ hebt dat je dan ook goede cijfers op school haald.
het komt vooral ook door wat je op de basisschool hebt gedaan.
of je je kan overhalen om te gaan leren.
en zo nog wel een paar dingen als je denkt ok ik ben hoogbegaafd ik haal 10en dat klopt niet.
je moet inzet tonen en toch leren het is niet zo ik ben hoogbegaafd ik slaag met gemak VWO of zo.
ik ken een paar hoogbegaafde kinderen die zijn op VMBO afgestudeerd.
dus een hoog IQ hebben is onbelangrijk
Anonieme reactie
het gaat om wat je doet met het IQ
Anonieme reactie
vier maanden geleden bleek ik mijzelf te herkennen in niet alleen een hoog IQ maar ook de persoonskenmerken van een hoogbegaafde/ extra intelligente.
Na 4 maanden studie in de theorie en praktijk, een hoop gesprekken over deze materie met mensen die zelf dit ook zijn, kom ik tot de conclusie dat alhoewel IQ niet HET item is, het wel een indicatie is dat er iets aan de hand kan zijn, zeker als dat gepaard gaat met een lijst van persoonskenmerken die het totaalplaatje volledig maken.
Mijn advies is dan ook om voordat je uitspraken doet over of iets wel of niet ertoe doet, je eerst gaat onderzoeken in de stof die op internet en in boeken aanwezig is.
Het is erg goedkoop van iemand die de materie niet kent, het hele IQ verhaal weg te wuiven met daarbij de mogelijke gevolgen en herkenning die honderdduizenden hebben bemerkt nadat ze tot de erkentenis zijn gekomen hoogbegaafd danwel extra intelligent te zijn.
Idee zou zijn om degenen die iets te zeggen hebben over de materie eens dezelfde hoge IQ-score te laten halen ! Als managers een IQ van gemiddeld 106 hebben.....
Anonieme reactie
Ik heb geeneens een IQ. In ieder geval niet dat getal waarover iedereen het heeft op een hoogbegaafdheidsforum.
Ik heb een zeer uitgebreide hoogbegaafdheidstest gedaan, waarin zeer uitlopende vaardigheden worden getest. Ik bleek uitzonderlijk goed te zijn in bepaalde vaardigheden, maar bij andere onderdelen scoorde ik lager. Toch ben ik hoogbegaafd, maar vanwege de uiteenlopende resultaten kunnen ze niet zeggen wat voor IQ ik nou heb. En dat vind ik ook prima eigenlijk, waarom zou ik dat moeten weten. Ik snap dan ook niet waarom iedereen direct naar zo'n cijfertje gaat vragen als je zegt dat je hoogbegaafd bent. Hoogbegaafdheid is veel meer: het heeft ook te maken met het willen leren. En inderdaad is het absoluut niet zo dat je als hoogbegaafde negens en tienen haalt op school.
Anonieme reactie
Ik ben ook hoogbegaafd, maar nooit een officiële test gedaan.
Alleen testen die afgenomen werden door bureaus die er slechte testmethoden op na hielden.
Ik heb de uitslagen van die testen echter nooit vernomen en dat is maar goed ook.
Arrogant van mij om mezelf hoogbegaafd te noemen?
Vast wel, als je er van uit gaat dat iemand niet zonder formeel oordeel van een autoriteit van alles op internet zou mogen roepen.
Maar daar wringt de schoen nu juist: wat als die autoritaire figuren jou ten onrechte in een bepaald vakje duwen?
Wie is dan aansprakelijk?
Niemand uiteraard, behalve degene die zijn ongenoegen uit.
Want dat is de rebel die loopt te zeuren, en iemand die eerder dom dan slim genoemd kan worden.
Iemand die geen zelfdiscipline kent en in emotionele en persoonlijke zin niet deugt.
En voor dat laatste hebben we uiteraard het EQ bedacht, met als hoofddoel om elke emotie en persoonlijkheid middels autoritaire strukturen in het keurslijf van commercieel dan wel autoritair conformisme te gieten.
Want zo doen we dat nu eenmaal.
PS: gebruik ik mijn IQ nu goed? ik vind van wel.
U vindt van niet? wat jammer nou.
Iedereen kan van alles roepen, en dat wil zeggen dat zogenoemde experts, leiders of autoriteiten dat ook kunnen doen.
Zeker wanneer het een ander betreft die hun belangen moet gaan dienen, maar er zelf uiteraard niet toe doet.
Immers: wie denkt die persoon wel niet wie hij is...
Anonieme reactie
Goede dag, poppetjes.
De IQ test is gemaakt door Alfred Binet die ongeschikte kinderen uit het schoolsysteem wilde krijgen. Basis IQ is 100. Onder de 80 (ongeveer)
mocht het kind geen stoel bekleden in een klas. Meer wilde die beste vent niet bereiken. Na hem kwamen de hufters die waarde hechten aan een hoger cijfertje. Die maakten misbruik van zijn systeem.
Met onze op IQgeilende wereld tot gevolg.
Inhoud is hiermee niet echt te meten. Probeer maar eens schrijverstalent of schilderkunst een nummer te geven, het zal je tegenvallen.
Buiging,
JaapS
Anonieme reactie
Een IQ van 145 en dan toch een leerstoornis hebben, daar raak je behoorlijk van in de war lijkt mij......
Anonieme reactie
hetgene wat jij schrijft (dat IQ onbelangrijk is) is niet helemaal correct.
JA IQ is onbelangrijk als het gaat om wat de gewone massa er van denkt. Hij heeft een hoog IQ hij is slim haalt goede punten gehaald op school heeft op dit moment een goede job en waarschijnlijk een perfect leven. Omdat dit cliché rond een hoog IQ hebben is ontstaan is het inderdaad onbelangrijk.
IQ is echter niet onbelangrijk als je het gaat gebruiken voor het oplossen van problemen. Wij voelen ons (bijna) allemaal anders dan de grote massa. En (ik heb dat gevoel toch) we kunnen onszelf zijn tussen de mensen die zoals ons zijn (klink mischien een beetje rasistisch maar is echt niet zo bedoeld). Ons IQ helpt ons ook met alle problemen die we hebben. Meestal hebben wij dezelfde problemen. En als deze problemen niet hetzelfde zijn dan hebben ze bijna altijd dezelfde oorzaak. IQ is dus wel belangrijk op het moment dat jij je problemen wilt oplossen.
Je hebt problemen gehad op school en zoals de laatste persoon die hier is schreef (kan niet echt anoniempje schrijven want dan weet je nog niks XD) denkt ie dat je een leerstoornis hebt. Ik heb echter gelezen dat je hoog begaafd bent en herken mezelf ook helemaal in jouw. Ik verwacht dus dat jij de school gewoon saai vond. En daarom niet leerde en dus ook geen goede punten haalde. Dit komt door een gebrek aan motivatie. Dus een oplossing voor je probleem is het terugvinden van je motivatie (vraag me niet hoe dat hangt van persoon tot persoon af)
Het feit is dus gewoon dat het weten van je IQ helpt omdat we dan weten ofdat je een leerstoornis hebt of gewoon "anders" (hoogbegaafd) bent. Want door een hoogbegaafde te gaan behandelen zoals iemand die dyslectisch is dat gaat niet helpen want dat is het probleem niet
